Journalist Jim Jansen en fotograaf Eddy Ellert begeven zich door Amsterdam-Oost en komen bekende en onbekende buurtgenoten tegen. Deze keer Sunčica Petković die net terugkomt van sporten.
Een keer of vier per week doet Sunčica Petković aan CrossFit, een sport waar ze onder meer Olympisch gewichtheffen combineert met gymnastiek, heel veel springen en cardio. “Als ik ga sporten wil ik alles eruit halen,” vertelt ze later terwijl ze nipt aan een Medium Flat White met havermelk. “Ik begin de dag met drie rijstwafels met aardbeienjam voor de snelle suikers. Dan fiets ik naar de Spaklerweg om vervolgens een vol uur intensief te bewegen. Thuis volgt een tweede ontbijt met veel koolhydraten. Skyr met vegan eiwitpoeder, een banaan, en walnoten.” Het sporten doet ze in groepsverband met een diverse mensen qua werk, achtergrond en uiterlijk. Er is echter een ding dat hen bindt: “We hebben allemaal een uithoudingsvermogen waar je u tegen zegt.”
Letten op elkaar
Ze vertelt dat haar naam zon in het Joegoslavisch betekent en je het uitspreekt als zoen. De wieg van Sunčica stond in Maglaj, een stadje in de Federatie van Bosnië en Herzegovina. “Maglaj is officieel een stad, maar ik zie het als een dorp met een hoofdweg en vier stoplichten. Iedereen kent elkaar daar en toen ik er na de oorlog terugkeerde, werd ik ook weer onmiddellijk herkend. De gemoedelijke sfeer uit mijn jeugd zie ik nu terug in mijn eigen buurt rondom de Wakkerstraat, de Willem Beukelsstraat en de Middenweg. Als ik rond de klok van zes uur van werk naar huis fiets, dan zie ik de kinderen op het speelplaatsje bij de uitgang van Frankendael. Ik kijk altijd even of het goed gaat en dat tekent de sfeer in de buurt. We letten een beetje op elkaar en ik ken de mensen in mijn straat bij naam. Dat is uniek voor dit stukje Amsterdam. Ik heb acht jaar in de buurt van de Weesperzijde gewoond en had geen idee wat de naam van mijn overbuurman was?”
“Ik word heel blij als ik hier rondloop en het geeft me altijd een beetje een dorpsgevoel. Dan haal ik een goed brood bij het Vlaams Broodhuis, drink ik koffie en praat ik met mensen. Bekenden en soms ook onbekenden. Zoals met Eddy, die net een foto van mij heeft gemaakt en ook iets verderop blijkt te wonen.” Wil ze nog even de foto bekijken, vragen we net voordat we weggaan? “Mooi, maar is het niet erg dat ik geen lipgloss op heb?” Eddy lacht en zegt dat het een prachtig beeld is geworden. Daar ben ik het helemaal mee eens.
