De speciale zomerprogrammering van Studio/K heeft als titel Summer of Studio/Queer: Beyond Proud met films over de vele kleuren die de queer-gemeenschap kenmerken. Een van de films is Young Soul Rebels (Isaac Julien, 1991), op 8 juli te zien was op origineel 35mm-formaat.
Tekst: Gert Verbeek
Het is juni 1977 en Londen maakt zich op voor de festiviteiten rond het zilveren jubileum en de verjaardag van Elizabeth II. Vlak voor de Jubilee Days wordt in een park het lichaam gevonden van een vermoorde jonge zwarte homoseksuele man. Het nieuws komt hard aan bij Caz (Mo Sessay) en Chris (Valentine Nonyela), twee DJ-vrienden met hun eigen illegale radiostation Soul Patrol. De zwarte Caz kent het park goed omdat hij daar zelf ook regelmatig gaat cruisen. Hij ontmoet er de blanke punker Billibud (Jason Durr) met wie hij een relatie begint. Chris probeert ondertussen een voet tussen de deur te krijgen bij een commercieel radiostation. In de foyer van het onneembaar ogende bastion worden bezoekers verwelkomd door een zwaaiende kartonnen versie van Elizabeth II met een bevroren grijns op haar gezicht. Achter die façade worden alle van de mainstream afwijkende geluiden tegengehouden.
De moord aan het begin van de film werpt een schaduw over het verhaal, maar het thriller-element is het minst interessante aan Young Soul Rebels. De film is vooral een ode aan levendige jongerensubculturen en een tijdsbeeld van Brits conservatisme in eind jaren zeventig. De feesten rond de koningin wakkeren patriottische sympathieën aan. Onder de vele wapperende Union Jacks is weinig begrip te verwachten voor afwijkende kleuren en seksuele geaardheden. De muren langs de straten zijn besmeurd met hakenkruizen en de afkorting van het National Front. Caz en Chris komen tegenover agressieve skinheads en racistische agenten te staan. Elke dag wordt strijd geleverd.
Young Soul Rebels is ondanks de vele conflicten geen sombere film, wat zich onder meer uit in de verzadigde kleuren die cameravrouw Nina Kellgren uitlicht, zoals tijdens de clubavond in een kelder waar Caz en Chris draaien. Punkers, soulliefhebbers, hetero’s en gays vieren daar zij aan zij gezamenlijk hun eigen feest. Identity, zingt Poly Styrene van de band X-Ray Spex, en die identiteit is op de dansvloer fluïde. De opbeurende soundtrack, met punk, reggae en heel veel Amerikaanse soul en disco, zal in de bioscoopzaal het best tot zijn recht komen.
Summer of Studio/Queer duurt tot en met augustus. Het complete programma is te vinden op studio-k.nu.
