Vrijheid op de muur

Journalist Jim Jansen en fotograaf Eddy Ellert begeven zich door Amsterdam-Oost en komen bekende en onbekende buurtgenoten tegen. Deze keer Bente Vrijhoeven (18) voor een muur vol graffiti nabij het Amstelstation.

Tekst: Jim Jansen | Fotografie: Eddy Ellert

Een throw-up van Set, verschillende pieces van onder andere Just, Zender en Brep en een cartoon van CC-Art Lover. Eddy en ik lopen op een zomerse zondag vanaf de bouwplaats waar jarenlang café De Omval stond langs een muur van minimaal 150 meter die van boven tot onder is volgespoten. Voor de niet-graffiti-kenners onder u. Een piece is een uitgebreid kunstwerk dat vele kleuren en vormen heeft. Een throw-up een snel op de muur gespoten naam met een kleur en bij een cartoon heeft de kunstenaar in kwestie een stripfiguur of poppetje op de muur aangebracht.  

Terwijl boven ons de Intercity naar het Amstelstation raast, worden we opgewacht door Bente Vrijhoeven uit Betondorp die onlangs Witte Duiven maakte, een korte documentaire over Amsterdamse graffiti. De film had ten doel om toegelaten te worden bij de HKU en ze volgde daarvoor twee graffitischrijvers. ‘Toen ik aan de documentaire begon, wist ik er eigenlijk niet veel van, behalve dat ik het er wel vet vond uitzien,’ zegt ze. ‘Sinds ik me erin ben gaan verdiepen, vind ik de vrijheid die graffiti uitstraalt het aller tofste. Daarom heb ik hem ook Witte Duiven genoemd, omdat de duif onlosmakelijk met vrijheid is verbonden.’ 

Aan het einde van de muur bij het viaduct naar het Amstelplein houden we stil bij een piece van MIQ, die samen met Afzet wordt geportretteerd in haar film. ‘Ik ken Afzet via een vriendin en beiden maken prachtige dingen. Maar in hun omgeving is daar altijd een beetje frictie over. Mensen in hun nabijheid vinden graffiti niet mooi of staan er niet voor open. Omdat ze er niet veel van afweten, hebben ze er een negatief beeld van en dat is jammer. Natuurlijk snap ik dat niet iedereen tags (een naam of handtekening die snel op de muur is gezet, JJ) mooi vindt, maar het hoort er wel heel erg bij.’ 

Terwijl Bente voor de lens van Eddy poseert met het MIQ-kunstwerk op de achtergrond, vragen we of ze zelf ook ambitie heeft om ooit wat op de muur te zetten? ‘Ik denk het niet, ook omdat ik niet superveel met tekenen heb. Ik ben meer van media.’ Eddy maakt aanstalten om weg te gaan, naar een andere  klus in Oost, en er rest ons slechts een laatste vraag. Heeft Witte Duiven ervoor gezorgd dat ze is toegelaten in Utrecht? ‘Zeer zeker en ik heb er heel veel zin in. Mooie dingen maken. Met filmpjes, installaties, projecties en meer van dat soort dingen.’ De geïnteresseerde lezer kan de film bekijken op haar website.