In de Hofkerk klinkt op maandagavond geen stilte, maar geritsel van stof, schuivende frames en stemmen uit de buurt. Vanaf half acht druppelen vrijwilligers en bewoners binnen om samen lampenkappen te maken voor het Bredewegfestival.
Arie Martijn Schenk
Aan lange tafels ligt gekleurd steigerdoek klaar. Frames staan opgesteld, half af, wachtend op een nieuwe laag stof. Wie binnenkomt, pakt direct een taak op en gaat verder waar vorige week werk bleef liggen. Dit is de derde afsluitende maandagavond.
Van één ontwerp naar hele buurt
Zo’n vijftien jaar geleden kwam het maken van lampenkappen erbij. Een bewoner van de Bredeweg ontwierp de eerste exemplaren. Sindsdien breidde het initiatief zich straat voor straat uit. ‘Het groeide stap voor stap’, vertelt coördinator Maringe. ‘Straat voor straat breiden we uit. Nu doet de hele buurt mee.’
Dit jaar vraagt een verandering om een nieuw ontwerp. De lantarenpalen aan de Hogeweg kregen een andere vorm, en dat vraagt om aangepaste lampenkappen. Het nieuwe model haalt inspiratie uit de Jordaan: klassiek, met ruches. ‘Dit model noemen we Sjaan’, zegt Maringe.
‘Wij zijn de chefs slingers ophangen’
Samen met Twirre van Studio Handmade Heaven coördineert Maringe de avonden. ‘Wij zetten de lijnen uit’, zegt Twirre. ‘Eigenlijk zijn we de chefs slingers ophangen’, vult ze lachend aan. Na een korte uitleg gaat iedereen aan de slag. Nieuwe frames krijgen twee lagen stof, vaak in contrasterende kleuren. ‘Dit is de 2.0-versie van de lampenkap’, zegt Twirre. De materialen zijn praktisch gekozen. Het doek kan tegen regen en wind, zodat de lampenkappen een maand buiten blijven hangen.
Handen tekort
Op deze avond werken zo’n vijftien tot twintig vrijwilligers tegelijk. Toch blijft extra hulp welkom. ‘We komen evengoed handen tekort’, zegt Maringe. ‘Maar het doel staat: 32 nieuwe lampen. Dat moet lukken.’
De brandweer helpt later met het ophangen. Een paar weken voor het festival verschijnen de lampenkappen aan de lantarenpalen. Inmiddels trekken ze ook bezoekers van buiten de wijk. Vooral ’s avonds leveren de verlichte kappen fotogenieke beelden op.
Buurt komt samen
Tussen het knippen en vastzetten door ontstaan gesprekken. Nieuwe gezichten mengen zich met vaste krachten. ‘Ik ben er nu voor de tweede keer’, vertelt Anneke, bewoner van het Linnaeushof. ‘Ik heb geleerd van vorige week, dus ik nam een tangetje mee.’
Ze wijst naar een geel-groene lamp. ‘Die maakte ik. Ik zag de oproep in de buurtapp en dacht: ik ga gewoon.’ Anneke woont al sinds 1939 op het hof. ‘Actief blijven, lekker bezig zijn, dat houdt je gezond. En dit soort avonden helpt daarbij.’ Het Bredewegfestival kent ze van jongs af aan. ‘We gingen altijd jaren terug. Vooral de Hogeweg, prachtig voor de kinderen. Mooie herinneringen.’
Informeel startsein
Voor veel vrijwilligers voelt deze periode als het echte begin van het festival. ‘Het maken van de lampenkappen is het informele startsein’, zegt een van hen. Rond Pasen start het werk, waarna de buurt langzaam richting Koningsdag toeleeft. Ook op andere plekken verschijnen versieringen, zoals langs de Linnaeuskade.
In de Hofkerk blijft het ondertussen niet bij knutselen alleen. Op vrijdag 17 april staat er ‘Poëzie onder de lampenkap’ op het programma. ‘Dan hangt hier sowieso al een exemplaar’, zegt koster Bert, die deze avond de koffie verzorgt. Terwijl de avond vordert, groeien de stapels gekleurde kappen. Buiten blijft het donker, binnen krijgt het festival alvast vorm.
