Het is een nieuw en voor velen onbekend pleintje achter de Ringdijk in de Watergraafsmeer. Zelf kwam ik er twee jaar geleden voor het eerst om er post te bezorgen en ik was verrast door de mooie nieuwe woningen die daar blijkbaar nog maar net gebouwd waren. Verder oogde het gebiedje vooral nog als rommelige bouwplaats.
Fokko Kuik
Toen ik er onlangs met het oog op deze rubriek weer eens een kijkje ging nemen, zag ik dat het plein nog steeds niet af is: een lege vlakte met betonnen stelconplaten. Wat zou hier de bedoeling van zijn, vroeg ik me af, en wat zou hier vroeger hebben gestaan?
Nieuwbouw op het terrein van een voormalige school. Een website van de gemeente bood wat informatie. In het kader van het project Ringdijk 44 zijn hier zeventien zelfbouwwoningen en twintig sociale huurwoningen voor statushouders en kleine huishoudens gerealiseerd. Een deel van de zelfbouwwoningen staat aan de Ringdijk zelf, de rest is te vinden aan het nieuwe Alan Turingplein.
Mytylschool in noodgebouw
Via het Stadsarchief kwam ik erachter dat hier achter de Ringdijk een inmiddels afgebroken voormalig houten noodgebouw stond waarin sinds de jaren 50 een Mytylschool gevestigd was. In het beeldarchief vond ik een hele serie zwart-witfoto’s van die school, zowel binnen als buiten. Later is dat de Van Koetsveldschool geworden, heb ik begrepen. Een school voor speciaal onderwijs die tegenwoordig vlakbij NS-station Science Park gevestigd is.
Een behoorlijk groot terrein kwam vrij waarop nieuwbouw kon plaatsvinden. Op dit moment is er nog één lege kavel waar nog vier woningen gerealiseerd gaan worden. Volgens de gemeentewebsite moet het Alan Turingplein ‘een ontmoetingsplek voor de buurt worden’. Via de woordvoerder kwam ik er niet achter wanneer dat gerealiseerd gaat worden. ‘Ik zet u op de mailinglijst voor belangstellenden’.
Volgend jaar definitief ingericht
Het duurt allemaal wel lang. Gelukkig trof ik bij mijn tweede bezoek aan het plein een bewoonster aan die me meer kon en wilde vertellen. Ze woont hier al vijf jaar met plezier, vertelde ze. En ja, het duurde allemaal wel wat lang voordat het gebiedje helemaal klaar is. Inmiddels had ze begrepen dat het plein pas volgend jaar definitief zou worden ingericht, vooral met groen. De buurt heeft mee kunnen denken over de inrichting. Een kinderspeelplaats met de bekende wipkippen vonden ze niet zo nodig, want pal naast het Alan Turingplein liggen twee basisscholen, met schoolpleinen, waarop al voldoende speelgelegenheid is.
Dat het allemaal wat lang duurde, vond ze wel jammer, maar gelukkig was het nu geen illegaal parkeerplein meer. Daar waren wel wat paaltjes voor nodig geweest, want parkerende auto’s houd je niet tegen met alleen wat verkeersbordjes.
Een groene ontmoetingsplek
Een ontmoetingsplek begon het zonder de nieuwe inrichting ook al een beetje te worden, want binnenkort organiseren ze er weer een buurtborrel. De menging van relatief dure zelfbouwkoopwoningen en sociale woningbouw rond het plein bevalt haar goed. ‘We hebben een gezamenlijke buurt-appgroep, dus we voelen ons best met elkaar verbonden.
Juist een beetje pionieren in zo’n nieuw gebied helpt daar meestal ook wel bij, is ook mijn ervaring. Misschien is het een idee om de buurt ook zelf te betrekken bij de inrichting en het beheer van zo’n ‘groen plein’. Het recente voorbeeld van de Zuiveltuin op het Zuivelplein, waar ik pas geleden over schreef, geeft voldoende inspiratie. En het past ook nog eens bij de goede voornemens van het nieuwe coalitieakkoord van Amsterdam (‘Jouw stad is mijn stad, Ons Amsterdam’), waarin de gemeente zich meer als bondgenoot naar de burger wil gaan opstellen.
Eind volgend jaar maar weer eens gaan kijken wat ze ervan gemaakt hebben.
