Sinds de vorige gemeenteraadsverkiezing schuift Dave de Vos (Partij voor de Dieren) regelmatig aan in de raadscommissies waar de koers van de stad vorm krijgt. Als fractievertegenwoordiger voert hij namens zijn partij het woord over ruimtelijke ontwikkeling, mobiliteit, openbare ruimte en water. Het fysieke domein, zoals hij het zelf omschrijft. Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen staat zijn naam op plek vijf van de PvdD-lijst, een positie die uitzicht geeft op een vaste stoel in de gemeenteraad voor deze inwoner uit Oost.

Op woensdag 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen, het vierjaarlijkse hoogtepunt van de lokale democratie. Tegelijkertijd is ook de verkiezing voor leden van de stadsdeelcommissie.
oost-online stelt de kandidaten in Oost aan je voor.

Arie Martijn Schenk

In de oppositie gaat invloed vaak via de omweg
De politieke arena geeft niet altijd een gevoel van directe sturing, erkent Dave. ‘Een verschil creëren vanuit de oppositie loopt zelden via de rechte lijn. Je invloed ontstaat via omwegen. Soms dringt het effect pas later door. Zaken waar wij vaak al vroeg voor zijn opgekomen, kregen later ook aandacht van andere partijen. Dat hebben we bijvoorbeeld gezien bij bewustwording over het belang van bomen in de stad en ons pleidooi voor het bouwen van complete, leefbare wijken mét voldoende sportfaciliteiten en groen.’

De Partij voor de Dieren is een echte aanjager. Daarom blijft hij gedreven, juist in dossiers waar groen, leefkwaliteit en natuur onder druk staan. ‘Zodra groen in het gedrang komt, zitten we er bovenop.’

Sjoemelgroen: een boekhoudkundige truc met grote gevolgen
Een terugkerend punt van zorg: het sjoemelen met groen binnen de gemeente. Bij nieuwe bouwprojecten geldt een duidelijke groennorm. Extra woningen betekenen extra groen, simpel zat. Maar volgens Dave schuift het stadsbestuur die norm te makkelijk opzij. Het Westerpark vormt het bekendste voorbeeld. Eerder sprak de raad zich unaniem uit tegen het meerekenen van het bestaande Westerpark voor de groennorm van Haven-Stad. De motie riep op om dat park buiten de rekensom te laten. Het college verklaarde dat alleen nieuw toegankelijk groen binnen het Westerpark meetelt.

In de praktijk schuift die grens volgens Dave steeds verder op. ‘In het Westerpark worden nu kleine ingrepen gedaan zoals het toevoegen van fitnesstoestellen of een extra wandelpad. De toegankelijkheid verbetert daarmee, en dus tellen we dit groen mee voor de groennorm van Haven-Stad, zegt de wethouder.’

Dave fronst: ‘Zo creëer je geen rust, maar nog meer drukte in het groen. Het is nu al erg druk in het park. En de bewoners van de nieuwbouwwijken die nu tegen het park worden gebouwd, krijgen te weinig nieuw groen in hun wijk en moeten gaan recreëren in het al bestaande Westerpark. Dat legden wij als fractie bloot. Onze motie om dit te stoppen kreeg steun, maar de praktijk blijft weerbarstig.’

Diemerpark: groen met biodiversiteit, geen reservelocatie voor sportvelden
Ook in Oost ziet Dave dezelfde reflex. Het Diemerpark vormt een kwetsbare, groene long tussen het Amsterdam-Rijkanaal en IJburg. Een voormalige vuilstort, omsloten door water, uitgegroeid tot een bijzonder natuurgebied met een rijke biodiversiteit. In dat park schuift de stad nu twee nieuwe kunstgrasvelden in voor de voetbal- en hockeyclub.

‘Wij vinden sport heel belangrijk’, zegt Dave. ‘Maar sportvelden aanleggen in bestaande natuur is geen logische keuze. Nu Centrum Eiland verrijst, kijk daar naar plekken voor sport. Niet naar een bestaand natuurgebied.’

Dat principe ziet hij op meer plekken terug. Rond de Joan Muyskenweg bijvoorbeeld, ook in Oost, dreigen nu 600 bomen gekapt te worden voor appartementencomplexen! ‘Natuurlijk willen wij ook dat er voor iedereen een prettige woning is, maar als we serieus zijn over het bestrijden van klimaatverandering en het koel houden van de stad in een opwarmend klimaat, dan moeten we onze stadsnatuur met hand en tand verdedigen!’

Natuurinclusief bouwen: ‘Veel meer ambitie graag’
Het ideaalbeeld voor nieuwe woonwijken in Amsterdam schetst Dave zonder aarzeling. Minder asfalt, minder auto’s en juist meer ruimte voor insecten, vogels en groene daken. Natuurlijke Materialen die de stad koelen en CO2 vasthouden, en ontwerpen die de stad sterker maken tegen extreme regenval.

In zijn ogen verhoogt groen niet alleen de kwaliteit van de omgeving, maar ook het welzijn van bewoners. Meer natuur zuigt water op, filtert lucht en geeft rust. Toch wordt het in bouwplannen nog te vaak als een sluitstuk gepresenteerd. ‘Wij pleiten voor een radicaal andere koers’, zegt Dave. ‘Zet natuur vanaf de tekentafel centraal en voorkom dat je achteraf wat vierkante metertjes erbij moet sprokkelen.’

Openbaar vervoer: verschraling vergroot de druk op de auto
Na het gesprek stapt Dave direct door naar het protest op de Van der Madeweg, waar bewoners actie voeren tegen het verdwijnen van metro 53. Hij zucht: ‘Het ov in Amsterdam krijgt steeds minder slagkracht. Tram 3 verdwijnt uit Oost. IJburg vertrouwt op één tram terwijl de wijk verder uitdijt. Zo duw je bewoners de auto in.’

Een zwakkere ov-structuur en duizenden nieuwe woningen vormen volgens Dave een giftige combinatie. ‘Een goede ov-verbinding houdt de auto thuis. Dat effect zie je in de hele stad.’

En dan nog de geplande metro naar Schiphol. Een project van vijf miljard euro, dat volgens Dave volledig de verkeerde kant uitgaat. ‘Je investeert direct in de groeiagenda van Schiphol. Dat moet je niet willen in deze tijd. Zet dat geld alsnog in voor de stad: twee bruggen over het IJ, bijvoorbeeld. Dat is realistisch, dat verlicht druk, dat geeft voetgangers en fietsers echte oversteekmogelijkheden.’

Kabelbanen, massatoerisme en oude beloftes
Dave kijkt met verbazing naar het aanhoudende enthousiasme voor een kabelbaan over het IJ. ‘We roepen dat toerisme minder moet, we voeren een hotelstop door, maar ondertussen ligt de rode loper uit voor een nieuwe attractie. Dat is absurd. Amsterdammers zitten niet te wachten op een honderd meter hoge gondel maar willen gewoon een brug – of liever zelfs twee: één vanaf het KNSM-eiland en één vanuit de Houthavens in West.’

Er wordt al meer dan 150 jaar gesproken over een brug over het IJ. ‘Het wordt tijd dat die er komt!’

De cruisevaart krijgt ook een veeg uit de pan. ‘Cruiseschepen zijn enorme vervuilers. De Passenger Terminal moet verdwijnen. Dat ligt volledig in lijn met een leefbare en schone stad. Als de cruiseschepen niet meer over hij IJ varen, kan de brug in het westen van de stad gebouwd worden.’

Artis en dierproeven: een morele grens
De Partij voor de Dieren strijdt al jaren voor een einde aan dierproeven binnen de gemeentegrenzen. Artis vormt een ander onderwerp waar Dave geen omwegen zoekt. ‘Wij weten steeds meer over dieren. De wetenschap toont aan dat dieren vriendschappen kunnen sluiten, elkaar namen geven en complexe emoties kunnen ervaren zoals dankbaarheid, jaloezie en rouw. En dan zetten wij zeeleeuwen in een bad voor vermaak, of apen in hokken die nooit ruimte geven aan hun natuurlijke gedrag. Dit past niet meer bij onze tijd.’

Zijn alternatief voor het huidige dierenpark schetst hij als een combinatie van een openbaar stadspark, ruimte voor een natuurmuseum en eventueel een opvang voor dieren die niet terug kunnen naar hun leefgebied. ‘Dat geeft die plek een waardevolle toekomst, zonder het oude idee van aapjes kijken.’

Ook zijn er in Amsterdam bedrijven die nog altijd dierproeven uitvoeren. Wat Dave betreft komt hier vandaag nog een einde aan.

Een ander soort stad vraagt rigoureuze keuzes
Dave pleit voor een waterbewuste stad. Regenbuien slaan harder toe, straten lopen sneller vol. ‘Door meer struiken, bomen, waterbakken en groene daken krijgt de stad een sponsfunctie. Water spoelt dan niet direct de riolering in. Dat soort aanpassingen voelt misschien klein, maar het draagt enorm bij aan een weerbare stad.’

Innovatieve bedrijven verdienen volgens hem steun, zeker wanneer zij met duurzame materialen werken of met gescheiden watersystemen experimenteren. ‘Een wc doortrekken met gewoon kraanwater? Waarom accepteren we dat nog steeds?’ Laatst heeft de gemeenteraad nog goedkeuring gegeven aan een nieuwe waterfilterinstallatie van bijna een kwart miljard euro. ‘We gaan veel te achteloos om met ons drinkwater. Toenemende droogtes in de zomer zorgt voor onzekerheid en het water dat we nog hebben is steeds vaker vervuild met bijvoorbeeld pfas of pesticiden. Zuinig omgaan met drinkwater is van levensbelang.’

Naast de stenen stad ziet Dave ook ruimte voor stiltegebieden. Plaatsen waar de natuur ongestoord zijn gang gaat, zowel boven als onder water. ‘Laat vissen een route krijgen waar we geen vaarverkeer meer toelaten. Laat natuur zichzelf vormen. Niet alles hoeft toegankelijk te zijn voor mensen.’

Oost als thuisbasis
Al jaren woont Dave met plezier in Oost. Hij loopt graag binnen bij Het Faire Oosten in Oostpoort, zijn guilty pleasure voor mooie spullen, die met een duurzaam oogmerk zijn gemaakt. Thaicoon op het Beukenplein vormt een vaste plek voor een pittige groene curry, terwijl hij graag met zijn laptop en een kop thee bij het Volkshotel neerstrijkt om stukken voor de raad voor te bereiden.

Voor rust trekt hij het Diemerpark in, liefst via de stille route langs het Amsterdam-Rijnkanaal. De campagne voor de gemeenteraads- en stadsdeelverkiezingen lonkt. ‘Dit jaar doen we ook mee in Oost. Ik kijk ernaar uit. Oost voelt voor mij als een thuisbasis én als een startpunt voor een groener Amsterdam.’