De overlast door mensen met een verslaving in het Oosterpark is een serieus probleem dat de laatste jaren verergerd is. Het aantal gebruikers in en om het park verdubbelde ieder jaar: van 50 naar 100, naar 200, naar 400 personen. We moesten dus iets doen om de overlast te lijf te gaan. Zo kwam de gebruikersbus. Geen wondermiddel, maar er zijn minder klachten en we hebben beter zicht op de doelgroep.
Column van stadsdeelbestuurder Carolien de Heer
Natuurlijk, het voelt een beetje wrang. Mensen zitten zo in de put dat je ze alleen kunt helpen met een plek waar ze rustig kunnen gebruiken. Maar in alle ellende is het ook een lichtpuntje. Het is een plek waar je veilig bent, waar iemand een praatje met je maakt. En misschien – heel misschien – een eerste stap naar zorg en herstel.
De lange lat
Onze Oost-methode trekt veel bekijks. Hart van Nederland besteedde begin maart aandacht aan de mobiele ruimte waar mensen met een verslaving in het Oosterpark veilig en rustig drugs kunnen gebruiken. In Rotterdam willen ze nu ook zo’n bus. De Oost-methode krijgt navolging.
We leven in een wereld waarin snel gegrepen wordt naar de lange lat. Ik geef de voorkeur aan een wereld waarin mensen naar elkaar omzien. Voorkomen is beter dan genezen. Zo doen we het ook in Amsterdam-Oost. Tijdens mijn periode als stadsdeelvoorzitter heb ik vaak ervaren hoe krachtig dit is.
Vrijwilligers naar Nieuw-West
Neem bijvoorbeeld de rellen na de wedstrijd Ajax-Maccabi Tel Aviv. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de stad. Maar Oost kwam meteen in actie. Buurtouders, jongerenwerkers en vrijwilligers van zelforganisaties staken meteen de koppen bijeen. Hoe houden we de gemoederen in bedwang? Met veel bloed, zweet en tranen zochten deze helden hun achterban in de buurt op. Zo bleef het kalm in Amsterdam-Oost. Een aantal vrijwilligers trok zelfs naar Nieuw-West om daar te helpen met het kalmeren van de buurt.
Hangen hoort bij jongeren
Bij hangjongeren passen we hetzelfde recept toe. Pak ze op, jaag ze weg – klinkt vaak door bij mensen die overlast van jongeren ervaren. Begrijpelijk, maar zo werkt het niet. Hangen hoort er nu eenmaal bij voor jongeren. In een wijk als IJburg, met extreem veel tieners en matige voorzieningen, heb je dan al snel overlast.
Daarom pakken wij het probleem liever bij de bron aan. Want vaak gaat het niet zo goed met de jongeren die rottigheid uithalen. Je kunt ze dan opjagen en het probleem verplaatsen. Maar je kunt ook zorgen dat jongeren goed in hun vel zitten. Met goed jongerenwerk bijvoorbeeld. Of met een programma als ‘Thriving Teens’. We kijken naar het hele systeem van school, ouders, vriendengroep en buurt. We kijken hoe we dat kunnen verbeteren. Dat kost bloed, zweet en tranen, maar het helpt.
Zo boekt de methode-Oost gestaag resultaat en dat biedt hoop in een wereld waarin te snel gegrepen wordt naar de lange lat.
