Het werd een avond vol klank en kleur op 19 januari in de Muiderkerk. Buurtbewoners, met of zonder dak of thuis, en bezoekers van het Oosterpark ontmoetten elkaar onder het genot van soep, muziek en verhalen. De bijeenkomst, georganiseerd door Schrijvers van de Toekomst en De Regenbooggroep werd een uniek samenzijn.
Tekst en foto’s Carolien Gevers
Het idee van een gezamenlijke avond werd mede geboren door de komst van ‘de Dwaalgast’ achter het park. Deze inloopbus van de Regenboog, die uitkomst biedt voor gebruikers die er op een veilige manier hun dope kunnen gebruiken, wekt ook irritatie – zacht uitgedrukt- bij sommige wandelaars en buurtbewoners. Hoe mooi zou het zijn als mensen uit beide bubbels elkaar eens bereikten?
Soep verbindt
Binnen wordt iedereen warm onthaald met soep en broodjes. De kerk is omgetoverd in een open ruimte met tafels en stoelen. Erachter op de vloer een plattegrondtekening van het Oosterpark en uitkijk op fraaie wandkleden met een open podium voor sprekers, theatermakers en muzikanten. Langzaam aan druppelen ongeveer zestig mensen binnen. De een aarzelend of schuifelend, de ander met bravoure. Daklozen, studenten, ouderen, kerkgangers, politie, kunstenaars, iedereen lijkt vertegenwoordigd. Overal ontstaan gesprekken, vrolijke en serieuze. Telefoonnummers worden uitgewisseld. Af en aan begeleiding door live muzikanten.
Liefs uit Oost
Als de magen zijn gevuld, draagt oud buurtgenoot en schrijver Ineke Riem een gedicht voor over het Oosterpark. ‘Liefs uit Oost’ blijkt een ode aan de diversiteit van haar bezoekers. Iedereen is muisstil. Maar dat duurt niet lang als even later een speelse activiteit met foto’s van elementen uit het Oosterpark wordt aangeboden door de Schrijvers van de Toekomst. Iedereen moet uitvinden wat zijn foto voorstelt en een maatje of groepje zoeken met een soortgelijk beeld. Overal gekakel, gelach en verbinding. Tot de ontboezemingen komen.
Verbroken relatie en tolerante vogels
Een jonge vrouw vertelt hoe zij op het mooie marmeren bankje haar relatie verbrak, nadat ze daar samen de dag ervoor een dode reiger hadden gevonden en gefotografeerd. Een oudere vrouw vertelt ontroerd over de tolerantie van de groep zeer uiteenlopende vogels rondom de Wingerds. De dakloze dichter Hilmano houdt een lofzang op Amsterdam. Tot daarna het daklozenkoor de ‘Straatklinkers” (van de Protestantse Diaconie) aanstekelijk staat te zingen. Als dan ook nog live band Duegro Music inzet, kan er gedanst. Daklozen, kerkgangers, politie, kunstenaars, studenten, oud, jong, zwart en wit, zijn de grenzen over gegaan en dansen samen tot het einde.
