Op 1 hoog aan de Nobelweg staat het drie keer: Joop en Annette Hoogendoorn, Joop en Annette Hoogendoorn, Joop en Annette. Deze twee vrolijke Jehovah’s Getuigen trouwden 50 jaar geleden. Met elkaar.
Tekst en foto Anneke Hesp
Als Annette aankomt op de fiets met volle tassen fluit ze, en Joop komt naar beneden. Tegen de tijd dat ze de steile trap op is geklommen, zijn de boodschappen opgeruimd en staat de koffie klaar. De rug en de knieën hebben het een beetje afgelegd na 25 jaar in de thuiszorg. Toch heeft ze daarna als tandartsassistente nog enkele jaren plezierig gewerkt. ‘Voor Piet Schoone op de 2e Oosterparkstraat. Nu zit er een medisch centrum. Op de markt herkennen mensen mij nog wel.’ Maar ze vindt het wel heerlijk om met pensioen te zijn. Zeker sinds Joop vorig jaar ook met pensioen ging.
Drie paarden
Het begon niet veelbelovend. Annette keek meer naar ene Hans. Maar die gaf geen sjoege en het lukte Joop om zijn concurrent weg te spelen. Ze gingen in een koets met drie paarden ervoor naar de Burgerlijke Stand om te trouwen. Die was toen nog aan de smalle Oudezijds Voorburgwal. Ze kwamen uit West en op de Kinkerstraat wilde een auto hun inhalen maar botste op een wegafsluiting. Aangekomen bij de Wallen bleek de koets te breed om de bocht te halen. De koetsier reed door naar het stadhuis. De geparkeerde auto’s langs de gracht hadden wel wat schade.
Trakteren
Joop had twee sterke troeven. Bloemen en een vader die goed kon zingen. Bij het plaatsen van een koelkast ging die door de knieën en zong operette voor Annette: ‘Oh Mädchen, mein’ Mädchen, wie lieb‘ ich Dich.’ Het was effectief. De twee gezinnen begonnen samen dingen te doen zoals op vakantie gaan. In een konvooi van wel vijf auto’s naar het vroegere Joegoslavië.
Er kwamen twee kinderen, zoon Pascal en dochter Joan. ‘Het was een prachtige tijd. We hadden een boot en de volkstuin in Schellingwoude.’ De boot is er niet meer, maar de tuin wel. Ze vieren het leven samen.
Voorzichtig opper ik dat feest vieren toch niet hoort bij Jehovah’s Getuigen als zij? Dat blijkt genuanceerder te liggen. Verjaardagen vieren bijvoorbeeld voert terug op een heidens gebruik. Daar doen ze niet aan mee. De kinderen trakteerden ook gewoon op school, maar dan op andere dagen.
Riologie
Annette en Joop waarderen de warme gemeenschap van hun geloof. Tegenwoordig lopen ze niet alleen meer langs de voordeuren, maar staan ook met de bijbel wel op openbare plekken. ‘Dan dring je niemand iets op, maar je bent er wel. En de mensen die op je afkomen, staan dan ook open voor een goed gesprek.’
Joop heeft de LTS op het Timorplein gedaan. Maar in het derde jaar ging hij van school af om zijn vader en broer te helpen in het installatiebedrijf. Via de PTT en het loodgietersvak is hij tenslotte bij de Vrije Universiteit gaan werken. In de riologie, zegt hij grappend. Van daken bedekken tot wc’s installeren dus. Na zijn pensioen heeft hij nog aardig wat opgeknapt bij de Koninkrijkszaal aan de Wakkerstraat. Hun eigen huurhuis heeft helaas energielabel E of F al heeft Joop wel de cv aangelegd. ‘Maar we wonen hier fijn, en trouwens, vind maar eens wat anders…’
