Met de verkiezingen voor de stadsdeelcommissie Oost in zicht spreken we met kandidaten die zich willen inzetten voor het stadsdeel. Vandaag: Josja Pieterse (nummer 1) en Eelco Jacobs (nummer 2) van GroenLinks. Twee kandidaten met verschillende achtergronden, maar met een gedeelde overtuiging: juist op lokaal niveau ontstaat vertrouwen in de politiek.

Op woensdag 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen, het vierjaarlijkse hoogtepunt van de lokale democratie. Tegelijkertijd is ook de verkiezing voor leden van de stadsdeelcommissie.
oost-online stelt de kandidaten in Oost aan je voor.

Arie Martijn Schenk

Van Groningen naar Zeeburgereiland
Josja Pieterse (1994) woont sinds drie jaar op het Zeeburgereiland. Daarvoor leefde ze al langer in de stad, maar Oost voelt inmiddels als haar plek. Ze groeide op in een dorp in Groningen; haar familie komt oorspronkelijk uit Amsterdam, maar ze trokken ooit naar het noorden.

Ze studeerde antropologie en politicologie en draait inmiddels tien jaar mee binnen GroenLinks. ‘Als actief lid begon ik ooit met flyeren’, vertelt ze. ‘De afgelopen jaren heb ik in het bestuur van GroenLinks gezeten en nu ben ik lijsttrekker. Ik loop al een tijdje mee binnen de partij. Ik ben lid van GroenLinks, omdat het een partij is met oog voor mens en omgeving, waar verbinding voorop staat’, zegt Josja.

Volgens Josja vormt Oost een levendig en divers stadsdeel. ‘Veel inwoners en maatschappelijke organisaties zetten zich elke dag in om het voor iedereen een fijne plek te maken. Een plek waar mensen zichzelf kunnen zijn.’

Al langer actief in Oost
Eelco Jacobs (1983) woont sinds 2015 in Oost. Hij werkt er ook: als teamleider gezondheidssystemen in conflictlanden bij het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT). Zijn twee kinderen gaan in Oost naar school.

Eelco studeerde politieke economie en sociologie en deed onderzoek naar gezondheidssystemen in onder meer Afrika en Centraal-Azië. Wat hij daar zag, herkent hij deels ook dichter bij huis. ‘Kansen voor kinderen, goede gezondheid en toegang tot voorzieningen zijn ongelijk verdeeld. Dat is niet vanzelfsprekend voor iedereen. Daar wil ik iets aan doen.’

Al 25 jaar voelt hij zich verbonden met GroenLinks. ‘Ik werd als 18-jarige lid vanuit het belang van de democratische rechtsstaat, rechten voor minderheden en groene idealen. Femke Halsema, die in die tijd (2002) partijleider werd, was daarin een inspiratie.’

Vier jaar geleden stond hij al op de lijst voor de stadsdeelcommissie als nummer zes. In de afgelopen periode draaide hij veel mee als fractieondersteuner en viel hij soms in. ‘Dat gaf een goed beeld van hoe concreet het werk hier is. Je vertaalt grote thema’s naar heel lokale vragen.’

Altijd in de wijken
Volgens Josja draait lokale politiek om zichtbaar zijn. ‘We gaan het hele jaar door de straat op als GroenLinks. Niet alleen rond verkiezingen, maar elke maand trekken we de wijken in. GroenLinks is een beweging met sterke banden met leden, buurtbewoners en maatschappelijke organisaties.’

Die gesprekken leveren veel op. ‘Veel mensen zijn best tevreden’, zegt ze. ‘Maar afval komt vaak terug. En veiligheid in sommige buurten. Op IJburg gaat het bijvoorbeeld over voorzieningen voor jongeren. Op Zeeburgereiland lopen voorzieningen nog achter, terwijl de sportmogelijkheden daar juist geweldig zijn.’ De kracht zit volgens haar in het gesprek. ‘Door in contact te blijven, ook als meningen verschillen.’

Groen én sociaal
Beide kandidaten benadrukken de combinatie van groen, sociaal en progressief. ‘Groen maakt de stad gezonder en leefbaarder’, zegt Eelco. Op stadsdeelniveau kun je echt verschil maken, soms in kleine stapjes. Meer groen, betere luchtkwaliteit, dat voel je direct als bewoner.’

In versteende buurten zoals de Indische Buurt en de Transvaalbuurt vragen vergroening en leefbaarheid om blijvende aandacht. Voorbeelden noemen zij ook: groene parkeerplekken in het Diemerpark, de inzet rond de dijkversterking in het Flevopark, waar bijna honderd bomen behouden bleven en de vijftig nieuwe bomen in de Linnaeusstraat na de renovatie. Goede contacten met raadsleden en waterschap helpen daarbij’, zegt Eelco.

Voor Josja gaat groen ook over ontmoeten. ‘We willen meer moestuinen in de wijk, dat brengt mensen samen. Ik heb zelf een kleine moestuin. Het is ook educatief.’

Democratie dichtbij
Een terugkerend thema in hun verhaal vormt toegankelijkheid van de democratie. ‘Een groep Amsterdammers heeft onvoldoende basisvaardigheden of weet niet hoe ze hun stem kunnen laten horen’, zegt Josja. ‘Voor een goed functionerende democratie is het belangrijk dat iedereen mee kan doen.’ Eelco sluit daarbij aan. ‘Democratie vraagt onderhoud. Je moet blijven investeren in vertrouwen.’

Het stadsdeelpanel in Oost vormt voor de twee een goed voorbeeld. Tweehonderd ingelote bewoners gingen een dag lang met elkaar in gesprek over verbinding en thuis voelen in de buurt. ‘Mensen willen niet alleen populistisch geschreeuw’, zegt Eelco. ‘Door zo’n panel neem je bewoners serieus. Je overbrugt verschillende meningen.’ Volgens Josja laat dit zien waar lokale politiek begint. ‘Hier maak je beleid tastbaar. Hier win je vertrouwen.’

Na de komma
Beiden verwijzen ook naar het rapport Na de komma van huidig GroenLinks-commissielid Imelda Tjon-Fo. Het rapport legt bloot hoe nazaten van het slavernijverleden nog dagelijks te maken krijgen met racisme en uitsluiting.

‘Het is een krachtig signaal’, zeggen zij. ‘Het vraagt om concrete stappen op het gebied van participatie, jongerenbetrokkenheid, onderwijs en arbeidsmarkt. Daar gaan wij mee door.’

Ook inzet voor een veiligere omgeving voor vrouwen en de Lhbtq-gemeenschap noemen zij, onder meer via expertmeetings met de queer gemeenschap in Oost. ‘Ook deze onderwerpen blijven een speerpunt de komende periode.’

Wijken bouwen is meer dan stenen stapelen
Bij nieuwe wijken pleiten zij voor aandacht vanaf het begin. ‘Niet alleen woningen neerzetten’, zegt Eelco, ‘maar meteen nadenken over voorzieningen en ontmoetingsplekken die zorgen voor een sociale structuur.’ Dat kan ook tijdelijk, benadrukken zij: met creatieve oplossingen, plekken voor ontmoeting, en ruimte voor broedplaatsen. Zorg dat er plaats blijft voor makers en creatieven.’

Favoriete plekken in Oost
Als het gesprek richting persoonlijke plekken gaat, verschijnt er een glimlach. Voor Josja is dat verrassend genoeg bus 37. ‘Die rijdt dwars door Oost. Van Zeeburgereiland door de oude wijken. Het hele leven komt voorbij: jong en oud, alle culturen. Veel sociale interactie. Ik geniet daarvan.’ Daarnaast noemt ze de gezamenlijke moestuin op Zeeburgereiland, die ze met 52 buren beheert. ‘Een fijne plek om tot rust te komen. Wat een klein stukje groen kan doen.’

Eelco noemt Park Frankendael. ‘Het landgoed, het groen, de kas, de heemtuinen met inheemse planten. En de schooltuinen, al sinds 1922 actief. Mijn kinderen komen daar nu elke week. Ze zien hoe groente groeit. Dat is prachtig.’ Ook de architectuur in Oost spreekt hem aan. ‘De Transvaalbuurt, het Linnaeushof, echte pareltjes.’ 

En het water. ‘Dat maakt Oost anders dan Zuid en West’, zegt Josja. Zwemmen bij het Levantplein aan het Java-eiland noemt Eelco als favoriete afsluiter: ‘Een mooie plek om even te ontspannen.’