Op het Makassarplein draaide afgelopen zaterdag alles om meidenbasketbal. Flying Oost organiseerde daar het All Girls 3×3-toernooi, op een bijzondere datum voor de club: precies 12,5 jaar na de oprichting. Vijftien teams en ruim vijftig meiden kwamen in actie op de tijdelijke basketbalveldjes. Het toernooi maakte zichtbaar wat de club al langer wil laten zien: basketbal is er ook voor meiden, maar daar is nog veel winst te behalen.
Arie Martijn Schenk
De organisatie lag onder anderen bij Ella Timmermans, secretaris van Flying Oost. Het All Girls 3×3-toernooi vond voor de derde keer plaats. De eerste twee edities waren op het Timorplein, maar door de verbouwing daar week de organisatie dit jaar uit naar het Makassarplein. Voor de praktische kant werkte Flying Oost samen met 3×3 Unites, dat onder meer de velden, scheidsrechters, een dj en een mc regelde.
Volgens Timmermans is het doel van het toernooi vanaf het begin duidelijk geweest: meidenbasketbal zichtbaarder maken. ‘We hopen vooral dat iedereen veel plezier heeft,’ zegt ze. ‘Maar daar zit wel een gedachte achter. Er zijn echt te weinig meiden die basketballen, terwijl basketbal een heel goede sport voor meiden is.’
Meer meiden nodig
Meiden zijn nog altijd ondervertegenwoordigd in het basketbal. Volgens Ella bestaat in Nederland ongeveer een kwart van de basketballers uit vrouwen en meisjes. Dat zorgt niet alleen voor kleinere competities, maar ook voor praktische problemen bij clubs.
De secretaris kent die situatie ook als moeder van twee basketballende dochters. Door het beperkte aantal meiden moesten haar dochters, met vier jaar leeftijdsverschil, afgelopen seizoen noodgedwongen in hetzelfde team spelen. Niet omdat dat ideaal was, maar omdat er simpelweg te weinig speelsters waren om passende teams te vormen.
‘Als je landelijk speelt, snap je dat je door heel Nederland moet,’ zegt ze. ‘Maar zelfs in lagere divisies moet je soms van de kop van Noord-Holland tot achter in Brabant spelen om passende teams te vinden.’
Volgens Ella zit het grootste probleem niet eens in het reizen zelf, maar in het ontbreken van lokale teams op leeftijd en niveau. Daardoor haken meiden soms juist weer af. Een speelster van zestien jaar komt dan bijvoorbeeld terecht bij meiden die al veel langer spelen, of in een team waarin leeftijdsverschillen te groot zijn.
Samen de velden klaarzetten
Het toernooi op het Makassarplein begon met een praktisch moment dat uiteindelijk goed paste bij de gedachte achter de dag. Toen de opbouw nog niet helemaal rond was, sprongen ouders bij om de velden klaar te leggen. Met vereende krachten kon het programma van start.
Juist dat beeld paste bij de sfeer van het toernooi. Wat begon als een activiteit van Flying Oost en 3×3 Unites, groeide op dat moment uit tot iets van iedereen die aanwezig was. Ouders, spelers en organisatie zetten samen de schouders eronder.
Ook Buurthuis Archipel speelde een belangrijke rol. Het buurthuis opende op zaterdag de deuren voor de organisatie en zorgde voor koffie op een frisse ochtend. ‘Daar verdient Archipel zeker een shout-out voor,’ zegt Ella.
Laagdrempelig en toch groter dan het plein
Het 3×3-toernooi is bewust laagdrempelig. De sport is zichtbaar, snel en toegankelijk. Toch kijkt Flying Oost verder dan alleen een middag basketbal op straat. Ella ziet het plein vooral als een plek waar meisjes elkaar kunnen zien, samen kunnen spelen en misschien de stap naar een club zetten.
‘Het is goed dat meiden elkaar zien,’ zegt ze. ‘Het is goed dat meiden met elkaar spelen. We willen het toernooi laagdrempelig maken, zodat veel mensen zien: hé, er zijn wel meiden die basketballen.’
Volgens de secretaris ligt daar ook de maatschappelijke waarde. Structureel sporten binnen een club geeft kinderen meer dan alleen beweging. Ze leren onderdeel te zijn van een team, bouwen sociale contacten op en ontwikkelen zich over langere tijd. ‘Wat we gewoon willen, is dat mensen zien dat ook meiden basketballen. En dat ze naar de clubs gaan.’
Bewust ruimte maken
Bij Flying Oost krijgt meidenbasketbal komend seizoen bewust extra ruimte. Voor jongens werkt de club met wachtlijsten, maar voor meiden maakt de vereniging juist plaats om de achterstand in te lopen. Via een naschools programma van Next Gen Girls Basketball (NGGB) brengt Flying Oost basketbal ook onder de aandacht bij meiden op de basisschool. De club hoopt daardoor op een stevige instroom in de jongste leeftijdscategorie, onder 12 jaar.
Dat is volgens Ella niet alleen belangrijk voor Flying Oost. De hele meidencompetitie heeft meer speelsters nodig om sterker, breder en aantrekkelijker te worden. Meer meiden bij clubs betekent meer teams, betere indelingen op leeftijd en niveau, en minder kans dat speelsters afhaken omdat er geen passende plek voor hen is. ‘Daar hebben we er gewoon meer van nodig’, zegt ze.
Het All Girls 3×3-toernooi op het Makassarplein liet zien hoe dat kan beginnen: laagdrempelig, zichtbaar en met plezier. Op een plein in Oost zagen voorbijgangers, ouders en speelsters dat meidenbasketbal leeft. Nu is het zaak dat die energie ook richting de clubs doorwerkt.
