Sinds eind maart rijden ze, als gedeeltelijke vervanging van lijn 3, door Oost: de zilveren trams van lijn 25. Ze verbinden ons eigen Flevopark met Uithoorn-Centrum. Nieuwsgierig geworden naar wat er in Uithoorn te beleven is, stapte Fokko Kuik in voor een reisje naar het eindpunt. Werd het een odyssee?
Fokko Kuik
Het was weer eens goed warm in de stad, dus een koel reisje met de tram naar buiten trok me wel aan. Ik stapte in op de tijdelijke halte naast het OLVG op het ’s Gravesandeplein. Op weg naar de Pijp liep de tram geleidelijk vol. Na ruim een kwartier waren we bij station Zuid. Voor degenen die tram 3 nog steeds missen: zo’n rechtstreekse tramverbinding is best handig als je met de trein naar Schiphol en verder wil reizen. Veel uitstappers daar en nieuwe passagiers die verder zuidwaarts wilden reizen.
Amstelveen Westwijk is al best ver
Op de een paar jaar geleden geheel vernieuwde voormalige sneltramroute door Buitenveldert en Amstelveen heeft de tram een vrije baan en kan hij lekker opschieten. Erg druk was het niet, maar het was ook nog vakantietijd. Amstelveen is best groot geworden, realiseer ik me, toen we helemaal in Westwijk belandden. Daar werd de trambestuurder vervangen door een verse, viel me op. Nu komen we in het echte buitengebied, dacht ik, toen we eindelijk Amstelveen hadden verlaten. Maar met de vele kassen en een groot rangeerterrein van het GVB viel me dat wat tegen.
In Uithoorn zijn drie tramhaltes. Op de een-na-laatste, Busstation Uithoorn, verliet m’n laatste medepassagier de tram. Iets verderop was de eindhalte Uithoorn Centrum. We hadden er perfect volgens de dienstregeling 50 minuten over gedaan. Ik stapte uit op een tamelijk verlaten plek, pal naast het oude centrum van het dorp Uithoorn. Er staat daar nog een monumentaal stationsgebouw uit 1911, waar nu Restaurant Spoorhuis gevestigd is. Tot 1950 kon je van daaruit per spoor reizen naar het Haarlemmermeerstation in Amsterdam-Zuid.
Terrassen aan de Amstel
Als je nog een meter of 50 verder loopt, kom je bij de Amstel. ‘Pas op, terrassengebied’, staat er op de bordjes. Er zit daar behoorlijk wat horeca, maar erg druk was het niet op deze doordeweekse woensdag in augustus. Het waren voornamelijk wat oudere fietsers en booteigenaren, die hier even zaten te lunchen met een mooi uitzicht over de Amstel, die hier best breed is. Ook verderop in de oude dorpsstraat was het nogal stil.
Na een lekker ijsje, goedkoper dan in Oost, liep ik weer terug naar de nog lege tram. De trambestuurder die ik sprak was aanvankelijk niet blij geweest dat hij op deze lijn was ingezet, maar na een tijdje beviel het hem wel. ‘Lekker rustig, weinig hinder van ander verkeer en van al die toeristen’, lichtte hij toe. ‘Drie keer op en neer in zes uurtjes en de dienst zit er alweer op!’
Nee, toeristen zie je weinig in Uithoorn. Die stapten pas weer in op station Zuid. Op de terugweg werd het steeds drukker in de tram. Het werd me wel duidelijk. De nieuwe verbinding tussen Oost en Uithoorn heeft de inwoners van die plaatsen (nog) niet echt dichter bij elkaar gebracht. Toch is het best aardig om zo’n ritje eens uit te proberen, als je eens wat anders wil dan de drukte van de stad. Je vindt er geen opengebroken afvalbakken en de Amstel is ook daar best mooi als decor voor een middagje op het terras.
Het werd geen odyssee
Terug op de Ceintuurbaan zag ik dat de populaire film The Odyssey draaide in Rialto. De Odyssee staat voor een lange, zware en avontuurlijke reis. Die kwalificatie was bepaald niet van toepassing op mijn ochtendtripje met tram 25. De film zat duidelijk niet in mijn favoriete genre, dus viel me nogal tegen. Wel realiseerde ik me hoe gezegend we zijn om te wonen in een stad met zoveel mogelijkheden. Ik ben benieuwd of de bewoners van Uithoorn inmiddels ook de geneugten van een rechtstreekse tramverbinding met Amsterdam-Oost hebben ontdekt. Tijdens mijn rit ben ik ze niet tegengekomen, maar ook daar zullen de mensen die tram 25 tegenkomen wel eens denken: het Flevopark, wat zou daar te beleven zijn?
