De stad van de omgewaaide fietsen | Vera Amende
Hoe meer fietsnietjes er geplaatst worden in de stad, hoe meer mensen lijken te gaan fietsen. Ook juist de mensen, vooral de toeristen, die het niet kunnen, stappen op de fiets, het staat zeker op hun te doen lijstje. Ik geloof dat je voor het huren van een fiets niet in de rij hoeft te staan zoals voor een stroopwafel.
Tot mijn verbazing waait het tegenwoordig vaak veel harder dan we gewend waren. Daar weten de los geparkeerde fietsen over mee te praten. Die vallen dan met bosjes tegelijk om. Het Leidseplein, dat vroeger overvol met geparkeerde fietsen stond, zonder nietjes, is nu een verlaten vlakte geworden. Ook een beetje eng. Ooit gezien op dit plein: op een enorme rij geparkeerde fietsen die gemoedelijk tegen elkaar leunden, streek een merel neer op het eerste stuur van de rij. Door die ogenschijnlijk geringe beweging viel geleidelijk en zachtjes de hele rij fietsen om: kleine oorzaak, groot gevolg. Maar hoe krijg je je fiets er dan tussenuit?
Het onkruid van de stad | Vera Amende
Lopend langs straten en grachten vallen mijn ogen automatisch op alle planten, bloemen en struiken, maar ook op het onkruid dat in alle beschikbare kieren en richeltjes tussen de straatstenen groeit. Het onkruid weet zich in onze stad goed te redden. Wel ziet het kruid er in de loop van de hete zomer steeds stoffiger uit. De plantjes met de naam weegbree doen het goed hier in de buurt. Ze verspreiden straks ook weer miljoenen zaadjes. Om over straat gras maar niet te spreken. Het kaasjeskruid met haar paarslila bloemen groeit er hier en daar ook lustig op los. Je ziet zelfs die grassoort met kruipende halmen, die wij vroeger als kind buiten de stad vonden en onder in onze mouw stopten, en die je dan ‘s avonds bij het slapen gaan op je schouder weer terugvond. Aan de wallekant van de Amstel bij de Magere Brug bloeien volop leuke plantjes met witte bloemetjes. Tijdens een lezing in de Hortus over straatonkruid werd ons verteld dat er soms door toeval hier ook wel eens een ‘illegaal’ plantje te vinden is, dat helemaal uit België is komen aan waaien
Stadsdorp Oost | Vera Amende
Door een zeer actief lid van het Stadsdorp Oost werden de stadsdorpers van de zomer op verschillende manieren en tijden bij elkaar geroepen om gezamenlijk te komen eten. Het Artisplein was er heel geschikt voor, er worden dan enkele tafeltjes bij elkaar geschoven, een kleedje erover, en met de meegebrachte hapjes ziet het er overvloedig en gezellig uit. Ook wist Angelie de kok van het Sarphatihuis te verleiden om voor de stadsdorpers te koken. Het eet wat prettiger tussen alle bekende gezichten en bovendien was het eten prima en smakelijk verzorgd
