Voor de supermarkt stond een Bekende Nederlander achteloos net iets te luid te telefoneren. Hij droeg een modieuze zonnebril, een duur leren jasje en een smetteloos T-shirt van een hip Amerikaans merk.
Lang geleden, toen hij dankzij de contacten van zijn beroemde moeder, als beginnend mediamannetje samen met het zoontje van een beroemde documentairemaker een radioprogramma mocht maken in de daluren, ben ik daar drie maal als gast geweest. Als slachtoffer van hun puberhumor. Maar dat was een andere eeuw.
Hij was nu beroemd van een melig tv-programma met flauwe grappen en andere Bekende Nederlanders dat om onbegrijpelijke reden maar bleef worden uitgezonden.
Waarom worden we toch door de tv als een zootje zwakzinnige zombies gezien, vraag ik af, als ik dit domme gedoe zie en gelijk wegzap.
Hij dus nu beroemd met een losbandig liefdesleven en kinderen bij meerdere vrouwen en een drankprobleem. Toen hij mij waarnam, draaide hij halve slag en begon opeens te fluisteren in zijn telefoon. Hij keek opeens een heel andere kant op.
Dat kwam goed uit, want het laatste waar ik zin in had was een gesprek met hem. Onze contacten in de vorige eeuw, toen in de marge van de media zijn voor mij genoeg
en het is maar dat U het weet.
