Ze had in haar geboortedorp Ter Aar een oudtante wonen: Tante Catootje. Ze leefde ‘prettig gestoord’, anders dan anderen, en woonde in een soort Pipi Langkoushuis. En je kon je er maar beter geen snoep aannemen, want dat was vast al lang over de datum. Toch, of juist daarom vormde dat de inspiratie voor haar toekomstplannen.

Fokko Kuik interviewt mensen die zich inzetten voor hun buurt in Oost. Anja van Mil maakte de foto’s.

Simone Hoogervorst (1968) ontvangt me in een groot zolderatelier, boven in de Meevaart in de Balistraat. Zelf is ze iets aan het schilderen en in de hoek is assistent Issa (Tanzania 1956) bezig met het voorbereiden van keramisch werk voor een aanstaande tentoonstelling. ‘We zijn hier altijd bezig’, vertelt Simone. Opgeleid als docent tekenen – ‘Ik heb drie jaar tekenles gegeven’ – werkte ze in de jaren 90 als decoratieschilder veel voor rijke particulieren in binnen- en buitenland, die mooie muurschilderijen wilden in hun huis of tuin. ‘Best leuk om te doen en het verdiende goed, maar ik miste een sociale binding met mijn buurt’, vertelt Simone.

Een buurtatelier voor meer sociale binding
Samen met bevriend acteur Kevin Campbell bedacht ze onder de naam ‘het geheim van Tante Gerritje’ het concept van een buurtatelier, waar mensen uit de buurt allerhande creatieve workshops konden volgen. De rol van Tante Gerritje, gebaseerd op haar eigen tante Catootje, werd met pruik, bril en jurk gepersonifieerd door Kevin. Het begon allemaal in de Minahassastraat, werd daar al snel een succes en vervolgens was het atelier dertien jaar op de Valentijnkade te vinden, totdat het blok daar gesloopt werd.

Na het overlijden van Kevin besloot ze alleen door te gaan, maar dan wel meer gespecialiseerd en meer verdiepend. Ze nam afscheid van het tweedimensionale van een tekening en ging zich verdiepen in het werken met klei en glazuur. Inmiddels is ze daar al weer acht jaar mee bezig. ‘En het is nog altijd een leerproces’, vertelt ze, ‘want je weet nooit hoe een werkstuk uit de oven komt’.

Creatief bezig zijn is ook goed voor je innerlijk
Inmiddels zit ze tot haar grote geluk op de prachtige oude zolder van de Meevaart, waar ze per week zo’n vier workshops voor buurtbewoners geeft. ‘Dat houdt overigens veel meer in dan alleen maar iets maken van klei’, licht ze toe, ‘want minstens zo belangrijk is het met elkaar in verbinding brengen van mensen. Creatief bezig zijn is ook goed voor je innerlijk’, legt ze uit.

Zelf werd ze een paar jaar geleden getroffen door borstkanker. ‘Toen moest ik mezelf echt weer uitvinden om weer een volledig mens te zijn. Het werken in ons atelier heeft me daar erg bij geholpen’. Dat is dan ook de reden van Simone geweest om speciaal voor (ex-)kankerpatiënten workshops aan te bieden, waardoor ze even ‘uit hun hoofd’ kunnen komen en de ruimte krijgen om hun verhaal te delen als ze dat willen. Ook met workshops speciaal voor jong en oud heeft Simone leuke ervaringen opgedaan. De mensen maken meestal iets voor zichzelf, maar helpen ook elkaar en dat levert een bijzondere sfeer op.

Leer eerst maar eens een vak!
Op mijn vraag of ze ooit beroemd had willen worden met haar kunst reageert Simone fel. ‘Ach, dat is zoiets van de jongeren van deze tijd! Dat iedereen alleen maar achter successen wil aanlopen en die meteen met iedereen wil delen. Leer nu eerst maar eens een vak, denk ik dan. Zelf hoop ik nog jaren bij te leren en elke keer ben ik weer verrast over wat er goed gaat en wat mislukt’.

Pottenbakkersverdriet
Om me nog een beter kijkje in de keuken te geven, leidt ze me nog even rond op het nog hoger gelegen zoldertje waar de oven staat. Ook staan daar tientallen bussen met kalksoorten, metaalpoeders en natuurlijke grondstoffen waarmee de kleuren van het glazuur gemaakt worden. Dat vraagt grote precisie in het afwegen, begrijp ik, en dan nog is het altijd een verrassing welke kleur er na negen uur op een temperatuur van 1300 graden uit tevoorschijn komt. Dit eindproces leidt dan ook regelmatig tot pottenbakkersverdriet.

De laatste jaren ziet Simone een stijgende lijn in het willen werken met je handen. Zelf iets unieks maken is ook veel leuker dan dingen kopen in een winkel, vindt ze. Helaas is de Meevaart tijdens de zomervakantie dicht, maar veel cursisten willen dan graag wat klei mee naar huis nemen om toch nog door te kunnen werken. ‘Na de vakantie komen ze dan enthousiast terug’, vertelt Simone, ‘want dan moet er weer gebakken en geglazuurd worden’.

Je komt meer te weten over de activiteiten en workshops van Simone via [email protected] | Instagram #tantegerritje