Vijfentwintig jaar geleden startte de oplevering van woonwijk Park de Meer. In deze serie vragen wij hoe bewoners van het eerste uur en de ‘nakomers’ het bevalt. Dit keer gaan wij langs bij Els de Vos en Rick Angevaare, geboren en getogen Amsterdammers. Zij wonen in een hoeksteigerwoning aan de Anfield Road, hoek Wembleylaan.

Ties van Dijk | Foto’s Ron Tolman

Els is op meerdere terreinen actief. Zij is als vrijwilliger zweminstructrice bij Watervrienden, maar in Park de Meer is zij vooral bekend als de initiator en coördinator van ‘Natuur Je Beste Buur’. Rick werkt als auditor bij De Nederlandse Bank en is ook vrijwilliger bij Els.

We spreken elkaar in de uitbundige tuin te midden van de teunisbloemen, salomonszegel, lijsterbes en lisianthus en koningskaars en andere verbena-soorten. Namen van planten waar de meeste Park de Meer-bewoners vast nooit van hebben gehoord. Onderwijl tsjilpen de rondhippende mussen en de af en aan vliegende staartmezen. Hoe anders is het hier nu dan toen Ajax hier nog trainde op die weidse, smetteloze grasmat? Wij zitten op een plek waar goed is te zien is wie er allemaal de wijk in- en uitrijden.

Els: ‘Kijk, zo gaat het nou meerdere malen per dag: automobilisten die links voorsorteren op de Wembleylaan om de wijk uit te rijden naar de Middenweg. Ze denken dat het eenrichtingsverkeer is.’ De automobilist moet achteruit manoeuvreren om het tegemoetkomende verkeer ruimte te geven. ‘Hier heb je nou een mooi voorbeeld dat de verkeerscirculatie niet overzichtelijk is’, zegt Rick. ‘Het had van meet af aan eenrichtingsverkeer moeten zijn.’

Waarom kozen jullie destijds voor Park de Meer?

‘Wij woonden met onze drie energieke zoons in een penthouse op Zeeburg met een ruim balkon, maar geen tuin’, legt Els uit. ‘Dat wilden wij graag anders.’ Rick: ‘Wij hadden ons ingeschreven voor Park de Meer, maar werden uitgeloot. Gelukkig troffen wij het dat dit huis al snel te koop kwam, de eerste kopers bleken liever op een woonboot te gaan wonen. Zo zijn wij niet de eerste kopers, maar wel de eerste bewoners.’

Els en Rick wonen nu al 25 jaar in Park de Meer. ‘Ik heb nog nooit zo lang ergens gewoond’, verklapt Els. Elke zeven jaar ben ik wel verhuisd in Amsterdam, ook toen ik nog als kind bij mijn ouders woonde. Dit is echt een heel fijne buurt met leuke bewoners, de niet-leuke bewoners ken ik gewoon niet. Het is de eerste keer dat wij een tuin hebben. Ik had wel al ervaring met ecologisch beheer door de kampeerplaats in Hilversum waar ik al mijn hele leven sta.’ Rick grinnikend: ‘Ja, de Algemene Trekkers Kampeer Vereniging is geen camping met luidruchtig vertier en alcohol, maar puur natuur zonder auto’s.’

Wat is er in de 25 jaar veranderd qua groen en vogels?

Els: ‘Er zaten hier van oudsher vogels. Sinds wij hier wonen, heb ik in het toegenomen groen mezen, mussen, merels, groenlingen, goudvinken, barmsijzen, pestvogels, sperwers en goudhaantjes gezien en ’s avonds hoor ik de bosuil. Wij voeren de vogels in beperkte mate, want vogels voeren is ratten voeren.’

Hoe bevalt jullie steigerwoning en deze straat?

Rick vindt het een prettig, ruim huis. ‘Alleen de dakspanten van het zogenaamde luie, vlak aflopende dak waren na tien jaar al verrot. Niet alleen bij ons, maar ook bij de buren, dus die balken moesten worden vervangen. Het bleek dat de verkeerde dakpannen waren gelegd. Het heeft ertoe geleid dat wij samen met de buren, waaronder een aantal architecten, het probleem hebben opgelost. Leuke bijkomstigheid is dat we sinds die tijd nauw contact hebben met onze buren. We vieren sinds die tijd elk jaar een burenfeestje waar ook de bewoners van de appartementen aan de overkant van de Anfield Road voor worden uitgenodigd.’

Wat vinden jullie van de routing en het onderhoud van de wegen, fietspaden en trottoirs?

‘Het schoonhouden, met name het vegen van de straten, is lastig door de niveauverschillen in de bestrating vanwege de afwatering’, zegt Rick, ‘en de veegwagen zien we ook maar weinig. Het onderhoud is niet optimaal. Er liggen bijvoorbeeld losliggende klinkers, wat je elders in de stad trouwens ook ziet. De ligging van de fietspaden is op sommige plekken best link, aangezien je als fietser op bepaalde plekken de straat moet oversteken waar sommige automobilisten niet op zijn bedacht. Dat heeft al tot valpartijen geleid.’

Hoe is het gesteld met de sportvoorzieningen?

Els: ‘Prima, de jongens hebben hier getennist, op atletiek gezeten en geschaatst, maar niet gevoetbald.’ Hoezo niet gevoetbald in uitgerekend de Meer? Rick: ‘Wij wilden niet langs de kant van het voetbalveld staan tussen ouders die roepen: ‘Schop hem tegen zijn knieën en haal hem onderuit‘.

Zelf tennist Rick pal achter zijn huis, bij VVGA. Els met een lach: ‘We hebben wel dikkere gordijnen moeten nemen, omdat de felle tennisbaanverlichting hier ’s avonds pal naar binnen schijnt.’

En de winkels?

Rick vindt dat het beter kan: ‘Het Christiaan Huygensplein en het winkelcentrum in Diemen zijn dichtbij. Een winkel in de buurt zou leuk zijn, maar dat is niet rendabel te krijgen. Die broodkar die een tijdje langskwam, is er tenslotte ook mee gestopt.’

Hoe hebben jullie het voor elkaar gekregen om de gemeentegrond voor jullie deur te vergroenen?

‘Door veel te lobbyen. Ik deed al heel lang Natuur Je Beste Buur, dus ik kende de nodige mensen bij de afdeling groenvoorzieningen’, legt Els uit. ‘Daar heb ik mijn plannen ingediend met een aantal buren en die zijn goedgekeurd. Daarnaast heb ik over de groenvoorziening en de beplanting aan de Middenweg geadviseerd.’ ‘En, zegt Rick, ‘het aantal maaibeurten is daar fiks teruggeschroefd, van twaalf naar twee keer per jaar. Dat maakt het groen diverser.’

Els: ‘Het onderhoud kan nog wel beter. Na de renovatie en de herprofilering van de Middenweg is een groot aantal planten niet teruggeplaatst. Tijdens die werkzaamheden is het wortelstelsel van de bomen deels weggehaald. Bij een fikse storm waaien er nu geheid bomen om, dat zou niet voor het eerst zijn.’ Rick: ‘Vanwege de klimaatverandering met de langere, drogere zomers hebben de bomen het sowieso enorm te verduren.’

Els, jij bent actief met Natuur Je Beste Buur. Wat betekent dat?

‘Het is kort samengevat zo’n 22 jaar geleden dat wij iemand spraken van de gemeentelijke afdeling Sport en Bos om vervolgens met Landschap Noord-Holland Natuur Je Beste Buur te starten. Het richt zich op de natuur, maar het is ook een sociaal project. Iedereen is welkom, of je nou wel of geen verstand hebt van plantjes. Als je alleen koffie wil komen drinken, vinden wij dat ook helemaal ‘gesnuffeld’. Dat koffiedrinken deden we altijd in het beheergebouw voordat het in juli is afgebrand. In die ruim twintig jaar is er 2 ton geïnvesteerd in onder meer de beplanting, nestkastjes en het gereedschap. Het geld komt binnen via subsidies waar ik de aanvragen voor schrijf en via crowdfunding’

‘De crowdfunding die door de Vrienden van de Watergraafsmeer is georganiseerd na die ellendige brand van 17 juli, heeft ruim 8.500 euro opgeleverd. Daar kunnen we nieuw gereedschap van kopen, maar bij de brand zijn ook alle mappen met onze onderzoeksgegevens verloren gegaan en die zijn onvervangbaar. De nieuwe huisvesting is nog wel een dingetje, dat duurt nog wel twee jaar. Er wordt wel al gesproken over een tijdelijke andere locatie en opslag. Tuincomplex Nieuwe Levenskracht is een optie, maar dat is wel buiten het sportpark, wat ons werkterrein is.’

Hoe groot is de groep vrijwilligers bij Natuur Je Beste Buur?

‘Onze kernploeg bestaat uit twintig personen’, legt Rick uit. ‘Maar we geven cursussen en trainingen waar ook mensen van buitenaf op afkomen. Op de ‘NL Doet’-dagen komt er een busje vrijwilligers helpen. En de ‘Landelijke Natuurwerkdagen’ heeft vrijwilligers opgeleverd die zijn gebleven.’ Els vult aan: ‘Het merendeel van de vrijwilligers komt uit de buurt, maar er zitten ook mensen bij uit Noord en West. De opkomst wisselt, mensen zijn altijd welkom. Ik hou er niet van als het een verplichting wordt.’

En dan is er genoeg gepraat, het werk ligt te wachten. Het is zonneklaar dat ‘Natuur Je Beste Buur’ bijdraagt aan de fijne leefkwaliteit in Park de Meer. Als het nieuwe onderkomen er eenmaal is, doet oost-online daar zeker ook verslag van.

Vorig artikelNeoseum brengt je naar drie ‘experiences’
Volgend artikelSamen luisteren naar eenzaamheid. Sounds of loneliness nodigt je uit