Voor en door alle leeftijden, iedereen voelt zich jong op Koningsdag. Allerlei artikelen voor een koopje, winnen bij een spelletje, verrassende hapjes: allemaal homemade. Fotograaf Wiebe de Wolf en Fokko Kuik gingen al vroeg op stap en verkenden het aanbod.

Fokko Kuik | Foto’s Wiebe de Wolf

De merkwaardige gewoonte van Nederlanders om één keer per jaar zoveel mogelijk overbodige spullen op straat te verkopen werd weer aanzienlijk leuker toen we kleinkinderen kregen om de vrijmarkt mee af te struinen.

Allebei uitgerust met een zakje kleingeld – hoe hebben kinderen van 4 en 7 tegenwoordig nog echt geld in handen, vroeg ik me af – gingen we met hen de straat op rond 9 uur. We begonnen op het Eikenplein, dat al vele jaren een vaste kindermarkt is op Koningsdag, ook nog sinds de St.-Barbaraschool is opgeheven. Daar is het elk jaar een leuk weerzien met ouders en kinderen uit de buurt. Van de steeds groter geworden kinderen van een oud-collega zijn onze kleinkinderen een vaste afnemer van hun overbodige speelgoed. Dit jaar was het lego en Playmobil. Verder kon je er natte sponsen op de kop van Trump mikken, een trend die we verderop nog vaker tegenkwamen.


Toen al het speelgoed op het Eikenplein was gescand liepen we door naar de Linnaeusstraat. Daar viel op dat zelfs aan de zonnige kant van de straat een aantal ‘bezette plaatsen’ nog niet bezet waren. Sliepen de handelaren nog of waren ze vergeten dat ze daar een paar weken geleden alweer met krijt hun naam hadden aangebracht?

Gelukkig was het verder best druk en lagen er veel aantrekkelijke spullen die meestal voor minder dan een euro van eigenaar konden verwisselen. Bijkomend voordeel dit jaar was dat er door de vele straatafsluitingen verderop bijna geen auto’s reden op de Linnaeusstraat en Middenweg. Wel kwam er regelmatig een vrijwel lege tram 29 uit Diemen aan die de komende tijd een tijdelijk keerpunt heeft gekregen ter hoogte van de Oostpoort.

Toen we aankwamen bij de Hogeweg waren de geldzakjes gelukkig nog niet helemaal leeg. Daar trok het Bredewegfestival inmiddels flink wat buurtbewoners. Gezellig en niet overdreven druk. Eén van de attracties die de kinderen erg konden waarderen waren de drie ‘giraffes’ die er tussen het publiek rondliepen. Dat we in de Watergraafsmeer waren aangeland merkten we uiteraard aan de vioolspelende kinderen. Altijd aandoenlijk en goed voor gulle giften in de omgekeerde hoed, al was dat briefje van 10 euro er waarschijnlijk door één van de trotse ouders ingegooid bij wijze van voorbeeld aan de andere passanten.

Dat vioolspelen niet eeuwig leuk blijft voor elk kind bleek verderop wel waar een groepje puberjongens in een bandje met de naam Danger House aanzienlijk ruiger repertoire aan het spelen was. Hier kon je – heel eigentijds – ook met een QR-code betalen. Zelf vind ik dat soort bandjes altijd heel aandoenlijk, al blijft de zang vaak de zwakste schakel in het geheel.

Doorlopend naar het Oranje-Vrijstaatplein, dat ook al een paar jaar meedoet aan het Bredewegfestival, was er nog volop ruimte op de zonnige terrassen. Daar werd de tussenbalans van het aankoopbeleid opgemaakt met als conclusie dat er nog wel wat ruimte was voor extra uitgaven. Gelukkig hadden we de terugweg nog tegoed langs de Middenweg/Linnaeusstraat waar inmiddels de eerste rookwolken van de barbecues opstegen. Dat is de geur die toch echt hoort bij Koningsdag.

Gelukkig konden de kinderen hun laatste centjes nog besteden aan wat afgedankt speelgoed en een mooie schminkbehandeling.  De Koningsdagochtend zat er weer op. Volgend jaar misschien toch maar zelf aan de verkoopkant van dit jaarlijkse ritueel gaan staan bedachten we ons toen thuis de tassen werden geleegd.