Home Carolien van Welij Hoogriet en laagwei

Hoogriet en laagwei

1

Het was de warme augustusavond dat het eindelijk zou gaan regenen. Ik fietste langs de Prinsengracht, langs de Amstel waar mensen nog steeds aan het zwemmen waren, en langs de Ringdijk terug naar Oost. Het was een avond waarop ik weer wist wat ik gemist had.

Voor het eerste sinds vijf maanden was ik in Theater De Roode Bioscoop geweest. De Roode Bioscoop: het bijzondere theater aan het Haarlemmerplein. Op het programma stond een concert van De Kift. De vorige keer zag ik het poëtische fanfareorkest op dezelfde plek met veertien bandleden. Nu stonden twee leden op het podium voor een publiek van zeventien mensen. Het concert was uitverkocht.

‘Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee / langs het hoogriet / langs de laagwei / schuift de kano naar zee.’ Deze regels komen uit een gedicht van Paul van Ostaijen. Het gedicht is de bron van het nummer ‘Hoogriet’, het titelnummer van de nieuwe cd van De Kift. In de documentaire Water wieg me is een glimp op te vangen van het ontstaan van de compositie. Deze avond in het theater hoor ik een versie met de gitaar die de langzaam stromende rivier vertolkt. Maar zonder de drum en de contrabas die symbool staan voor de boot. Zonder ‘het eitje’ dat Hoogriet en laagwei gespeeld moet worden als een rietstengel. En zonder de altviool die de melodie verklankt van de eenzaamheid van de kano, van de man op weg naar zee. ‘Langs het hoogriet / langs de laagwei.’

Het is een avond die herinneringen naar boven brengt aan allemaal andere avonden. Herinneringen aan een tijd ‘ervoor’, voor de afgelopen vijf maanden. Het is een avond die zichtbaar maakt wat er allemaal niet meer is – voor even, of voor altijd. En het is een avond die de vraag oproept wat er nou zo speciaal is aan een concert, een voorstelling, een optreden.

‘Er gebeurt iets’ – daar kom ik steeds op uit. Soms met de nadruk op ‘gebeurt’, dan weer op ‘iets’. Er gebeurt iets – als iets alleen op dat moment op die plek kan gebeuren, en je niet weet wat er zal gebeuren. Een documentaire kun je terugkijken, een cd kun je nog heel vaak luisteren, maar dat ene concert, of dat ene optreden, op die avond dat het zou gaan regenen – dat was er, en is er niet meer.

Reageren? Dat kan via post@carolienvanwelij.nl