Het Plein Theater verandert van 1 tot en met 6 april in een vrijplaats voor beeldend theater, poppenspel en performances die de norm bevragen. Tijdens de vijfde editie van het Queering Puppets Festival Amsterdam staat alles in het teken van The Nature of Things: een thema dat radicaal afrekent met eurocentrische en koloniale framing en met hardnekkige tegenstellingen als man versus vrouw, mens versus dier en natuur versus cultuur.

Het festival is het enige in Nederland dat poppen- en objecttheater voor volwassenen expliciet verbindt aan queer verbeelding. Wat ooit als kinderlijk of onschuldig werd gezien, blijkt hier een krachtig instrument om machtsstructuren te ontmantelen. In de veilige ruimte die het poppenspel creëert, kan identiteit vloeibaar worden. Lichamen krijgen nieuwe vormen, verhalen ontsnappen aan opgelegde kaders.

Vloeibaar, veranderlijk, rebels
Initiatiefnemers en artistiek leiders Cat Smits en Berith Danse kiezen dit jaar nadrukkelijk voor een thema dat grenzen ter discussie stelt. Volgens Danse zijn binaire scheidslijnen zelden neutraal. ‘Ze zijn impliciet gewelddadig en onderdrukkend – instrumenten van macht, verbonden aan uitsluiting en disciplinering.’

Met The Nature of Things wil het festival ruimte maken voor wat niet vast te pinnen is: lichamen die niet in één categorie passen, biodiversiteit die zich niet laat temmen, stemmen die eeuwenlang zijn onderdrukt. Niet ontsnappen aan de werkelijkheid, maar haar openbreken.

Premières en provocatie
Het programma telt vijf premières, waaronder vier internationale producties. Je kunt een uitdagende mix verwachten van beeldende performances, erotische uitspattingen, lezingen, clubnachten en ‘queery’ eten.

Tijdens de openingsavond op 1 april gaat het New Yorkse collectief Body Concert in première met Lone Wolf Tribe. Maker Kevin Augustine gebruikt zijn lichaam als sculpturaal materiaal en dwingt het publiek anders te kijken naar leven en dood.

Diezelfde avond opent ook de tentoonstelling In Touch van de Queer Gallery, gecureerd door Prins de Vos, die vorig jaar een World Press Photo won. Veertien queer kunstenaars onderzoeken hoe queer lichamen worden gezien, gelezen en gerepresenteerd in de kunst, en hoe zij zich tot elkaar en hun omgeving verhouden.

Op 2 april brengt het Duitse figurentheaterduo Duckie L’Orange & Die Puppenspieler met Verbotene Lieben 3000 een bizarre komedie vol ontspoorde personages: van een gestoorde yogi tot een polyamoureuze Rapunzel en een herinterpretatie van Arnold Schwarzenegger.

Dichter bij huis gaan artists in residence An Kuper en Lucian Squid in première met Pleasure Parts (for de(con)struction). In een wereld die steeds radicaler polariseert, claimen zij hun lichamen als bouwplaats in plaats van tempel: onaf, vloeibaar en voortdurend in transformatie.

Klimaat, inheemse stemmen en spirituele zorg
Als afsluiter presenteert het Hondurese gezelschap Teatro Walabis de Nederlandse première van Raíz de la Ceniza (Wortel van as), over het inheemse Lenca-volk. De voorstelling maakt voelbaar dat zorg voor water, bos en aarde niet alleen een ecologische noodzaak is, maar ook een spirituele en collectieve daad. In tijden van klimaatcrisis klinkt hier een andere, niet-westerse visie op natuur en gemeenschap.

Safe space als verzetsruimte
Gedurende de hele week fungeert het Plein Theater als ontmoetingsplek en safe space. Niet alleen voor queer makers en publiek, maar voor iedereen die bereid is het vanzelfsprekende los te laten.’ Omarm de magie’, zegt Danse, ‘niet als ontsnapping, maar als verzet, als collectieve krachtbron.’