Het Nationale Ballet trapt het nieuwe seizoen af met een krachtig drieluik aan de Amstel. Monument brengt drie balletten uit drie verschillende decennia samen, elk met een eigen benadering van identiteit, liefde en verlies. Van de ontroerende strijd in Monument voor een gestorven jongen (1965) tot de wervelende energie van 7e Symfonie (1986) en het actuele IN FLUX van choreograaf Juanjo Arqués – het programma toont de kracht van dans om maatschappelijke thema’s voelbaar te maken.
Van Dantzigs innerlijke strijd op het toneel
In Monument voor een gestorven jongen geeft Rudi van Dantzig vorm aan een persoonlijke zoektocht. Zijn werk toont de worsteling van een jongen die zijn homoseksualiteit niet kan uitspreken. Geen gemakkelijke kost, maar krachtig in zeggingskracht en doorleefd in choreografie. Het werk vestigde destijds de internationale aandacht op Het Nationale Ballet, mede door de vertolking van Rudolf Nureyev.
Vitaliteit en onbereikbare liefde
7e Symfonie van Toer van Schayk, gebaseerd op muziek van Beethoven, opent met twintig dansers die ritmisch en onstuitbaar over het toneel razen. De tweede helft vertraagt en toont twee mannen die naar elkaar reiken, maar geen verbinding vinden. De contrasten tussen uitbundigheid en verstilling maken dit werk tot een hoogtepunt uit de Nederlandse dansgeschiedenis. In dit deel schittert eerste solist Anna Ol – in meerdere opzichten.
Wereldpremière: IN FLUX
Met IN FLUX presenteert Het Nationale Ballet een wereldpremière. Choreograaf Juanjo Arqués en componist Thomas van Dun brengen een krachtig pleidooi voor fluïde genderidentiteiten. Abstracte beelden en poëtische bewegingstaal creëren ruimte voor vrijheid en erkenning. Arqués daagt het publiek uit om voorbij de binaire kaders te denken. Met zijn werk plaatst hij het Nationale Ballet midden in het maatschappelijke debat van nu.
Anna Ol bekroond met Alexandra Radius Prijs
Tijdens de première reikte Alexandra Radius persoonlijk ‘haar prijs’ uit aan eerste solist Anna Ol. Al tien jaar maakt zij indruk bij Het Nationale Ballet. Volgens de jury schuilt haar kracht in technische zuiverheid, esthetische finesse én een steeds rijkere zeggingskracht. In haar vertolkingen wisselen agressie en kwetsbaarheid elkaar af, zonder effectbejag of overdrijving. Vooral in Emeralds, onderdeel van Balanchines Jewels, leek ze op te stijgen – licht, elegant en melancholiek, als het Franse parfum waarop het ballet is geïnspireerd.
In haar dankwoord sprak Ol het publiek toe: ‘Na tien jaar als eerste solist is deze prijs een viering van het verleden én een inspiratie voor de toekomst. Het raakt me dat mijn werk iets betekent voor anderen. Deze erkenning geeft mijn toewijding nog meer glans.’
Publiek geraakt
Ook in de zaal klinken lovende woorden. Micha was mee met een vriend uit Amsterdam-Oost en noemt het: ‘zo mooi, vooral dat laatste deel met twintig dansers tegelijk, zó krachtig.’
Christa, een regelmatige bezoeker, was geraakt door het slotstuk én door de toespraak van Ol: ‘Wat een klasse. En wat fijn dat er in ballet ruimte is voor deze actuele thema’s.’
Monument is nog te zien tot en met 28 september in Nationale Opera & Ballet Check operaballet.nl
