De eerste bezoekers druppelden al vroeg binnen tijdens de opening van Ode aan Oost in het Plein Theater. Fotograaf en filmmaker Michelle Potters voelde gezonde spanning, vertelt ze, maar die verdween direct weg toen de zaal zich vulde. ‘Een mooie opkomst, warme reacties, alle hapjes uit de buurt waren op’, zegt ze zichtbaar opgelucht. De expositie valt bij de bezoekers in de smaak.

Arie Martijn Schenk | Foto’s Annelies Verhelst

Michelle woont vier jaar in de Indische Buurt. De zonsopkomst in het Flevopark, een ochtend in de Javastraat, een ontmoeting op Borneo-eiland of in de Transvaalbuurt: zo groeit haar werk. Ze trekt er zonder plan op uit. ‘Ik leg vast wat onderweg op mij afkomt. Dingen die echt raken’, zegt ze.

Haar fotografie kreeg een serieuzer karakter toen Michelle een dipje had en inspiratie miste in was zij deed. Ze vroeg zich af: ‘Wat vind ik zelf eigenlijk leuk om te maken? Ik ging de straten van de Indische Buurt in en kreeg mij energie en inspiratie terug. Juist in die rust vond ik nieuwe aandacht. De camera hielp om mijn blik op de buurt te verdiepen.’

De Javastraat als startpunt
Een moment op een vroege ochtend vormde het begin van Ode aan Oost. Michelle liep langs bakkerij Kardas aan de Javastraat en vroeg zich af hoe het er vanbinnen aan toeging. Niet lang daarna stond ze om vijf uur ’s ochtends naast de ovens. De reportage leverde haar een goede samenwerking op met lokale ondernemers. Via Kelly Kruishaar – voorzitter van de BIZ Javastraat – rolde ze in een reeks videoprojecten voor de straat.

De filmpjes, die verhalen van ondernemers tonen, trokken veel kijkers. Het filmpje van het aansteken van de kerstverlichting vorig jaar – het eerste lichtfeest in lange tijd in de Javastraat – kreeg extra veel aandacht. ‘Goede voorbereiding, fijn contact, een energieke straat: alles klopte’, vertelt ze.

De ziel van Oost
In Ode aan Oost hangen ongeveer twintig foto’s in het Plein Theater. Favoriet is een beeld van de ingang van het Flevopark tijdens zonsopgang. Boven raast een tram voorbij, onder loopt iemand de tunnel in richting het park. ‘Die combinatie van rumoer en rust is precies Oost’, zegt Michelle.

Ook haar avondwandeling door de Indische Buurt deze zomer trok veel reacties: een sfeerreportage die op TikTok ruim 120.000 keer werd bekeken. Vanuit andere buurten kwamen meteen de vragen: ‘Kun je dat ook bij ons doen?’ Zo volgden uitstapjes naar de Dappermarkt, Transvaalbuurt en Borneo-eiland.

Onderweg ontmoet ze bewoners die haar werk diepte geven: zwemmers die elke ochtend vanaf Borneo-eiland het water instappen, of vier mannen die al sinds hun tienerjaren kaarten op een plein in de Transvaalbuurt. ‘Door de camera komen gesprekken vanzelf op gang. De buurt opent zich.’

Wat maakt een buurt tot een thuis?
Naast haar soloproject bereidt Michelle ook een gezamenlijke expo voor met fotografen Dennis en Michiel, Vera van de Indische Buurtbeelden en fotocurator Astrid Hulsman, allemaal woonachtig in de Indische Buurt. Het plan ligt bij Oost Begroot. ‘Een groepsexpo kan nóg meer stemmen laten klinken’, zegt ze.

Ondertussen is haar eerste werk al verkocht tijdens de opening – een verrassing die smaakt naar meer.

Michelle Potters noemt zichzelf autodidact. Ze zoekt verhalen in het alledaagse en richt haar lens op verbinding. ‘We praten vaak over verschillen. Ik wil juist tonen wat ons bindt. Mensen zoeken die verbinding nog steeds’, zegt ze. ‘De verbinding is hier zo voelbaar in Oost en dat inspireert enorm. Daarom heb ik deze drive om dit te maken.’

Ode aan Oost is te zien in het Plein Theater op dinsdag, woensdag en donderdag van 12.00 tot 17.00 uur, en tijdens avond- en weekendprogramma’s.